Login

Najbliższe konferencje

New Perspective in the theory of function spaces and their applications

W dniach od 17 do 23 września 2017 roku w Ośrodka Badawczo-Konferencyjnym IM PAN w Będlewie odbędzie się organizowana przez Wydział Matematyki i Informatyki konferencja New Perspective in the theory of function spaces and their applications. Współorganizatorami konferencji są: Wydział Matematyki I Informatyki Uniwersytetu im.F.Schillera w Jenie, Centrum Banacha i Warszawskie Centrum Nauk Matematycznych. Głównym tematem konferencji będą przestrzenie funkcyjne z ich zastosowaniem ze szczególnym uwzględnieniem wysoko-wymiarowej aproksymacji, złożoności obliczeniowej zagadnień ciągłych, regularności rozwiązań (nie-)liniowych równań różniczkowych cząstkowych, zwartości i koncentracji w przestrzeniach funkcyjnych.
W konferencji weźmie udział ponad 90 uczestników z wielu ośrodków naukowych na świecie. Więcej informacji można znaleźć na stronie konferencji: http://npfsa2017.uni-jena.de/

MAT-TRIAD 2017

W dniach 25−29 września 2017 r. w Będlewie odbędzie się, współorganizowana, przez nasz Wydział, międzynarodowa konferencja MAT-TRIAD 2017.

Tematyka konferencji będzie skoncentrowana na analizie macierzowej i jej zastosowaniach (w szczególności w statystyce matematycznej, w teorii grafów i w przemyśle). Artykułom konferencyjnym, które przejdą pozytywnie procedurę recenzowania, zostanie poświęcony specjalny numer ELA (The Electronic Journal of Linear Algebra). Najlepsze prezentacje młodych naukowców, będą nagradzane - ich autorzy będą zaproszeni, jako "invited speakers", do wygłoszenia referatu na następnej konferencji z serii MAT-TRIAD. W programie przewidujemy sesje specjalne, w tym sesję poświęconą pamięci, niedawno zmarłego, Profesora Jaroslava Zemanka.

Serdecznie zapraszam Państwa do wzięcia udziału w konferencji i, w szczególności, do aktywnego w niej uczestnictwa.

Wszelkie informacje dotyczące tego wydarzenia można znaleźć na stronie internetowej: https://mattriad.wmi.amu.edu.pl/.

Minione konferencje

Współorganizowane

Cykliczne

Random Structures&Algorithms

W dniach od 7 do 11 sierpnia 2017 roku w Instytucie Kultury Europejskiej w Gnieźnie odbyła się organizowana przez Wydział Matematyki i Informatyki osiemnasta konferencja Random Structures&Algorithms. Była to kolejna konferencja z cyklu odbywających się co dwa lata spotkań badaczy z zakresu matematyki dyskretnej, informatyki teoretycznej i teorii optymalizacji połączonych wspólnym zainteresowaniem stosowania narzędzi probabilistyki w tych dziedzinach.

Zapoczątkowane w 1983 roku są najważniejszym międzynarodowym forum przedstawiania wyników z tej tematyki. Z wyjątkiem czterech konferencji - Atlanta 1996, 2011, Tel Aviv 2007, Pittsburgh 2015 - wszystkie pozostałe odbyły się w Poznaniu.
Wykłady plenarne na tegorocznej konferencji wygłoszą: prof. László Babai (University of Chicago), prof. Jacob Fox (Stanford Unversity), prof. David Conlon (University of Oxford), prof. Benjamin Sudakov (ETH, Zurich), prof. Penny Haxell (University of Waterloo), prof. Tibor Szabó (Freie Universität Berlin), prof. Daniel Kráľ (University of Warwick), prof. Rob Morris (IMPA, Rio de Janeiro).

W konferencji wzięło udział ponad 170 uczestników z najważniejszych ośrodków naukowych na świecie.

Childrens’ Mathematical Education

W dniach 7-10 lipca 2014 roku na Wydziale Matematyki i Informatyki UAM w Poznaniu odbyła się międzynarodowa cykliczna konferencja (organizowana co 2 lata) Childrens’ Mathematical Education . Spotkanie zaplanowane jako robocza konferencja dla wszystkich, którzy są zainteresowani nauczaniem matematyki uczniów 3-16 letnich, zgromadziła około 100 uczestników z kilkunastu krajów (m.in. Wegier, Izraela, Czech, Holandii, Niemiec, Singapuru, Portugalii, Włoch, Anglii, Grecji, Brazylii, Rosji, Słowacji, Litwy, Słowenii, Polski), którzy reprezentowali środowiska:

  • osób zaangażowanych w kształcenie nauczycieli,
  • badaczy zainteresowanych wszelkimi aspektami nauczania i uczenia się matematyki (tworzenie pojęć i procedur, rozwój matematycznego myślenia, interakcje nauczyciel – uczeń, podręczniki i pomoce naukowe ….. itd.),
  • aktywnych matematyków, którzy starają się wesprzeć nauczanie matematyki na poziomie szkolnym,
  • refleksyjnych praktyków - nauczycieli. a także
  • studentów kierunku matematyka przygotowujących się do pracy w zawodzie nauczyciela.

Temat konferencji to Komunikacja na lekcjach matematyki . Podczas konferencji odbyły się:

  • Wykłady plenarne – 2 godzinne wykłady, w czasie których zaproszeni wykładowcy nawiązywali do głównego tematu konferencji, pokazując różne jego aspekty. Wykłady miały na celu m.in. sprowokowanie do dyskusji toczonej przez uczestników podczas zajęć seminaryjnych.
  • Robocze seminaria – najważniejsza część konferencji. Zorganizowana została praca dotycząca 4 poziomów edukacyjnych: dzieci 3-6 letnich (przedszkole); 7-9 letnich (nauczanie wczesnoszkolne); 10 – 12 letnich (starsze klasy szkoły podstawowej); 13 – 16 letnich (gimnazjum). Każdy z uczestników konferencji przez cały czas jej trwania pracował w jednej z tych grup. Uczestnicy spotykali się codziennie. Podstawową formą ich pracy była dyskusja i wymiana doświadczeń. Prace każdej grupy były koordynowane przez jej lidera.
  • Sprawozdania z badań – były to równoległe, 20 minutowe sesje plus 5 minutowa dyskusja, w trakcie których uczestnicy prezentowali wyniki swoich własnych badań.
  • Warsztaty – odbywały się każdego dnia, wymagały od uczestników konferencji zaangażowania w różnego typu aktywności (praca nad konkretnymi problemami i pytaniami z użyciem różnorodnych materiałów).
  • Wystawa plakatów – Wyniki swojej pracy uczestnicy mogli przedstawić w formie plakatów. Wystawa odbyła się ostatniego dnia konferencji, zorganizowana została w holu wydziału. Zaprezentowanych zostało około 10 plakatów.

Międzynarodowy komitet programowy stanowili przedstawiciele dziesięciu krajów. Byli to:

  1. Andras Ambrus - Faculty of Science, Eötvös Loránd University (ELTE), Budapest, Węgry
  2. Jenni Back – Primary Co-ordinator NRICH Project, Faculty of Education, University of Cambridge, Wielka Brytania
  3. Jan Guncaga – Department of Mathematics, Pedagogical Faculty, Catholic University in Ružomberk, Słowacja
  4. Carlo Marchini – University Degli Studi di Parma, Department of Mathematics, Włochy
  5. Joao Pedro da Ponte – Departamento de Educação, Faculdade de Ciências da Universidade de Lisboa, Portugalia
  6. Jana Slezakova – Charles University, Faculty of Mathematics and Didactics of Mathematics, Praga, Republika Czeska
  7. Lambrecht Spijkerboer – APS (National Center for School Improvement), Holandia
  8. Sophie Stathopoulou – Greece
  9. Konstantinos Tatsis - University of Ioannina, Greece, Primary Education
  10. Michal Tabach, Tel Aviv University Israel
  11. Ewa Swoboda – Uniwersytet Rzeszowski, Instytut Matematyki, Rzeszów, Poland

Lokalny komitet organizacyjny złożony był z następujących osób :

  • Edyta Juskowiak (przewodnicząca) – Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
  • Magdalena Adamczak - Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
  • Marta Pytlak – Uniwersytet Rzeszowski Wszystkie szczegółowe informacje dostępne są na stronie konferencji http://www.cme.rzeszow.pl/

Konferencja MAT-TRIAD 2013

W dniach 16.09.2013-20.09.2013 odbyła się, w miejscowości Herceg Novi (Czarnogóra), konferencja naukowa MAT-TRIAD 2013. Konferencja była 5-tą w cyklu zainaugurowanym w roku 2005 (poprzednie konferencje z tego cyklu odbyły się w Będlewie - MAT-TRIAD 2005, MAT-TRIAD 2007, MAT-TRIAD 2009 oraz w Tomar (Portugalia) - MAT-TRIAD 2011). Organizatorami konferencji byli: Department of Science (University of Novi Sad, Serbia), Applied Linear Algebra Group (Department of Mathematics and Informatics, Faculty of Science, University of Novi Sad) oraz Wydział Matematyki i Informatyki UAM. W skład Komitetu Organizacyjnego wchodzili: Ljiljana Cvetković (University of Novi Sad, przewodnicząca), Francisco Carvalho (Polytechnic Istitute of Tomar, Tomar, Portugalia), Ksenija Doroslovački (University of Novi Sad) oraz Vladimir Kostić (University of Novi Sad). Skład Komitetu Naukowego był następujący: Tomasz Szulc (UAM, przewodniczący), Natália Bebiano (University of Coimbra, Portugalia), Heike Faßbender (Technical University of Braunschweig, Niemcy), Simo Puntanen (University of Tampere, Finlandia). W konferencji wzięły udział 63 osoby z 16 krajów (w tym, z naszego Wydziału, Dominika Wojtera-Tyrakowska i Tomasz Szulc). Uczestnicy przedstawili najnowsze wyniki z zakresu analizy macierzowej i numerycznej algebry liniowej oraz wskazali nowe zastosowania algebry macierzy (w szczególności w statystyce matematycznej). Wykłady plenarne wygłosili: Richard A. Brualdi (University of Wisconsin, USA) - "Alternating sign matrices: history, patterns, completions and spectral radius", Stephen J. Kirkland (University of Regina, Irlandia) - "Optimising the Kemeny constant for a Markov chain" oraz Paulo C. Rodrigues (Nova University of Lizbon, Portugalia) - "The role of matrix analysis in statistical genetics". Tradycją konferencji MAT-TRIAD jest oferta wykładów, które prezentują wybitni specjaliści z zakresu algebry macierzy i jej zastosowań, adresowanych do młodych pracowników naukowych (w szczególności do doktorantów). W Herceg Novi wykładowcami byli Adi Ben-Israel (University of New Jersey, USA) - "The Moore-Penrose inverse" i "Selected applications" oraz Siegfried M. Rump (Hamburg University of Technology, Niemcy) - "Structured perturbations - normwise and componentwise" i "Perron-Frobenius theory for complex matrices". Inną tradycją MAT-TRIAD-ów jest konkurs na najlepszy referat przedstawiony przez młodego pracownika nauki - zwycięzcy konkursu są zapraszani, na koszt organizatora, na kolejną konferencję w cyklu i wygłaszają na niej referat plenarny (beneficjentem konkursu z poprzedniej konferencji był Paulo C. Rodrigues). Tym razem Komitet Naukowy wyróżnił referat "On solvability and unsolvability of overdetermined intervall linear systems", który wygłosił Jaroslav Horáček (Charles University, Praga, Czechy) oraz referat "Generalizations of diagonal dominance and applications to max-norm bounds of the inverse", który wygłosiła Maja Nedović (University of Novi Sad) .

Random Structures And Algorithms

W dniach 5-9 sierpnia 2013 roku odbyła się w Poznaniu XVI międzynarodowa konferencja Random Structures and Algorithms (RS&A), poświęcona dyskretnym strukturom losowym. Jest to jedna z najważniejszych konferencji tego typu na świecie. Konferencje RS&A organizowane są od 1983 co dwa lata. Odbywały się zazwyczaj w Poznaniu, z trzema wyjątkami: w latach 1995 i 2011 miejscem RS&A była Atlanta, a w roku 2007 -- Tel Awiw. Na przestrzeni trzydziestu lat wzięło w nich udział wielu wybitnych matematyków, a wśród nich: Paul Erdős, Don Knuth, Ronald Graham, Noga Alon, Béla Bollobás, Jozsef Beck, Avi Wigderson, Michel Talagrand, Jeff Kahn, Endre Szemerédi, László Lovász, Johan Håstad, Svante Janson, Yuval Peres, Imre Ruzsa, Madhu Sudan, Nick Wormald i Fan Chung. W tym roku przybyło na nasz wydział 188 gości, reprezentantów pięciu kontynentów i kikudziesięciu państw. Wśród uczestników było ponad 50 młodych naukowców, w tym kilkunastu z naszego wydziału. Referaty plenarne wygłosili: Noga Alon (Tel Awiw), Gil Kalai (Jerozolima) Michael Krivelevich (Tel Awiw), Oleg Pikhurko (Warwick) i Mathias Schacht (Hamburg). Naszym gościem specjalnym był Béla Bollobás z Uniwersytetu w Cambridge i Uniwersytetu w Memfis. Profesor Bollobás, którego 70-te urodziny świętowalismy pierwszego dnia konferencji, w tym roku otrzyma na naszym uniwersytecie tytuł doktora honoris causa. Ze względu na jubileuszowy charakter konferencji, do wygłoszenia specjalnych referatów zaprosiliśmy matematyków, którzy -- oprócz tego, że są autorytetami w swoich dziedzinach -- wielokrotnie w konferencjach RS&A uczestniczyli i je wspierali. Byli to: Alan Frieze (Carnegie Mellon, Pittsburg), Geoffrey Grimmett (Cambridge), Svante Janson (Uppsala), Gyula Katona (Rényi Institute of Mathematics, Budapeszt), Jarik Nesetřil (Praga), Vera Sós (Rényi Institute of Mathematics), i Joel Spencer (Nowy Jork). Liczba chętnych do wygłoszenia krótkich referatów była tak duża, że musiały się one odbywać w pięciu równoległych sesjach. Tematyka wystąpień obejmowała między innymi: grafy losowe i pseudolosowe, gry na grafach, losowe grafy przecięć, obliczenia na hipergrafach, perkolację, ekstremalną teorię zbiorów, liczby Ramseya i Turána, konstrukcje ekspanderów, metody probabilistyczne i fizykę statystyczną. Wiele referatów zawierało nowe, nie publikowane jeszcze wyniki badań, a pojawiające się problemy otwarte wzbudzały nieraz gorące dyskusje. Niektóre z prezentowanych wyników ukażą się w specjalnym numerze czasopisma Random Structures & Algorithms, którego wydawcą jest Wiley. Mimo że dni były bogate w wydarzenia naukowe, w programie znalazł się czas na zwiedzanie Poznania (goście zwiedzili m.in. Zamek nocą) oraz na zajęcia sportowe, w tym bieg na losowym dystansie. Tradycja biegu jest równie długa jak samej konferencji. Uczestnicy muszą przebiec tyle okrążeń stadionu, ile oczek wypadnie na dwóch standardowych kostkach do gry, rzucanych zazwyczaj przez jednego z najzacniejszych gości. Pierwsza kostka jest rzucana na początku, a druga - w trakcie biegu. W tym roku biegliśmy na stadionie Olimpii, na dystansie 8 okrążeń (6+2). Konferencja została zorganizowana przez pracowników Zakładu Matematyki Dyskretnej oraz Zakładu Teorii Algorytmów i Bezpieczeństwa Danych. Finansowana była ze środków wydziałowych i opłat konferencyjnych, ponadto otrzymała dofinansowanie z Instytutu Matematycznego Polskiej Akademii Nauk ze środków na działalność upowszechniającą naukę.

Function Spaces X

W dniach 9-13 lipca 2012 r. na Wydziale Matematyki i Informatyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu odbyła się międzynarodowa konferencja matematyczna "Function Spaces X", która była satelicką konferencją w stosunku do do VI Europejskiego Kongresu Matematycznego, odbywającego się w Krakowie w dniach 2-7 lipca 2012 r. Pierwsza konferencja z serii "Function Spaces" odbyła sie w roku 1986. Cztery spośród konferencji tego cyklu odbyły się poza Poznaniem (w Zielonej Górze, we Wrocławiu, w Będlewie i w Krakowie).

W skład Komitetu Organizacyjnego tegorocznej konferencji wchodzili profesorowie: Julian Musielak (honorowy przewodniczący), Henryk Hudzik (przewodniczący), Grzegorz Lewicki (Uniwersytet Jagielloński), Marian Nowak (Uniwersytet Zielonogórski), Leszek Skrzypczak i Marek Wisła (UAM). Ważną rolę organizacyjną odegrał też Lokalny Komitet Organizacyjny, w którego skład wchodzili doktorzy: Paweł Foralewski, Radosław Kaczmarek i Wojciech Kowalewski. W skład Komitetu Programowego oprócz członków Komitetu Organizacyjnego wchodzili następujący profesorowie: Józef Banaś (Politechnika Rzeszowska), Petru Cojuhari (Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie), Roman Ger (Uniwersytet Śląski), Lech Górniewicz (Uniwersytet Mikołaja Kopernika), Mieczysław Mastyło (UAM), Józef Myjak (Akademia Górniczo-Hutnicza oraz Uniwesytet w L’Aquila), Wiesław Pleśniak (Uniwersytet Jagielloński) oraz Stefan Rolewicz (Instytut Matematyczny Polskiej Akademii Nauk w Warszawie).

Celem konferencji była prezentacja najnowszych wyników z teorii przestrzeni funkcyjnych, geometrii przestrzeni Banacha, teorii aproksymacji i interpolacji, teorii operatorów, teorii równań różniczkowych i funkcyjnych oraz zastosowań tych teorii a także integracja polskiego środowiska matematycznego reprezentującego te dziedziny z czołówką światową oraz przedłużenie i intensyfikacja współpracy naukowej z kilkoma zagranicznymi grupami naukowymi.

W konferencji udział wzięło 102 matematyków z 17 krajów. Referaty plenarne wygłosiło 22 matematyków (6 z Polski, 4 z Chin, 3 z Hiszpanii, 3 z Niemiec, 2 z USA i po 1 z Francji, Gruzji, Rosji i Szwecji). Oprócz tego wygłoszono 57 krótkich 20-minutowych komunikatów.

Wszyscy uczestnicy konferencji otrzymali trzy tomy notatnika Grigorija Łozanowskiego Lozanovsky’s Notebooks. Pierwszy tom tego notatnika został przetłumaczony i opracowany przez profesorów Włodzimierza Odyńca i Marka Wójtowicza i wydany przez Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. Tadeusza Kotarbińskiego w Zielonej Górze w roku 2000. Pozostałe dwa tomy zostały przetłumaczone przez prof. Marka Wójtowicza, przygotowane we współpracy z Dorotą Wójtowicz oraz profesorami Lechem Maligrandą, Mieczysławem Mastyło, Witoldem Wnukiem i Davidem Yostem i wydane przez Wydawnictwo Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy w roku 2012, a ich wydanie sponsorowane było przez panią Ritę Łozanowską z USA, żonę Grigorija Łozanowskiego.

Jedna z przedpołudniowych sesji złożona z referatów plenarnych profesorów: Sergeya V. Astashkina, Francisco L. Hern´andeza i Guillermo Curbery poświęcona była pamięci Grigorija Łozanowskiego, a druga przedpołudniowa sesja złożona z referatów plenarnych profesorów: Vakhtanga Kokilashvili, Winfrieda Sickela i Anny Kamińskiej pamięci zmarłego 17 czerwca br. prof. Miroslava Krbeca z Instytutu Matematyki Czeskiej Akademii Nauk, wielokrotnego wykładowcy plenarnego na konferencjach z serii "Function Spaces" i stałego współpracownika Zakładu Teorii Przestrzeni Funkcyjnych naszego wydziału. W środowe popołudnie 9 lipca odbyła sie wycieczka autokarowa uczestników konferencji do Zamku w Rydzynie.

Następna konferencja z tej serii planowana jest na lipiec 2015 roku.

Fourth Polish Combinatorial Conference

W dniach 17-21 września 2012 roku, w Centrum Konferencyjnym w Będlewie, odbyła się konferencja "Fourth Polish Combinatorial Conference" (pierwsza konferencja z tego cyklu odbyła się w 2006 roku pod nazwą "Poznań-Zielona Góra Workshop on Combinatorics", kolejne odbywają się co dwa lata pod nazwą "Polish Combinatorial Conference"). W skład Komitetu Programowego wchodzą profesorowie: Paweł Idziak z Uniwersytetu Jagiellońskiego, Mariusz Woźniak z Akademii Górniczo-Hutniczej, Zbigniew Lonc z Politechniki Warszawskiej oraz z naszego Wydziału: Michał Karoński, Tomasz Łuczak i Andrzej Ruciński. Komitet Organizacyjny 4PCC stanowili prof. Jarosław Grytczuk i dr Piotr Micek (UJ), dr Paweł Naroski (PW), mgr Mateusz Nikodem (AGH), prof. Jerzy Jaworski i dr Katarzyna Rybarczyk-Krzywdzińska (UAM) oraz dr Alina Szelecka (UZ). Konferencja finansowana była przez Centrum Banacha, Politechnikę Warszawską, Uniwersytet Jagielloński, Akademię Górniczo-Hutniczą i UAM. Celem konferencji była prezentacja i integracja polskiego środowiska kombinatorycznego oraz jego konfrontacja z czołówką światową. Wzięło w niej udział 156 uczestników, w tym 68 z zagranicy. Referaty plenarne wygłosili: Noga Alon (Tel Aviv University), Anders Björner (Royal Institute of Technology, Stockholm), Dieter Kratsch (Université Paul Verlaine-Metz), Mathias Schacht (University of Hamburg), Endre Szemerédi (Rutgers University, New Jersey), Wojciech Szpankowski (Purdue University, Indiana). W ostatnim dniu konferencji odbyły się warsztaty dla studentów i doktorantów na dwa tematy: "Positional Games: The Neighborhood Conjecture and its neighborhood" poprowadzony przez Tibora Szabó z Free University Berlin oraz "Algebraic approach to exact algorithms" przedstawiony przez Łukasza Kowalika z Uniwerstetu Warszawskiego. Ważnym wydarzeniem podczas konferencji było rozstrzygnięcie drugiej edycji konkursu "Open Mind" na najlepszego polskiego młodego matematyka w dziedzinie kombinatoryki. W tym roku Kapituła Nagrody Open Mind wybrała trzech finalistów: Marka Cygana z Uniwersytetu Warszawskiego, Jakuba Przybyło z Akademii Górniczo-Hutniczej oraz Wojciecha Samotija z Trinity College, University of Cambridge. Spośród nich Endre Szemerédi, tegoroczny laureat nagrody Abela, wyłonił zwycięzcę: Wojciecha Samotija. W trakcie konferencji tradycyjnie przeprowadzona została także Open Problem Session. Następna konferencja z tego cyklu jest planowana za dwa lata. Więcej informacji można znaleźć na stronie http://4pcc.tcs.uj.edu.pl/

Function Spaces IX

W dniach 24-30 września 2010 w Centrum Konferencyjnym w Będlewie odbyła się kolejna konferencja z cyklu PCC - 3rd Polish Combinatorial Conference (pierwsza konferencja z tego cyklu odbyła się w 2006 roku pod nazwą Poznań-Zielona Góra Workshop on Combinatorics, a druga w 2008 roku, obie również w Będlewie). W skład Komitetu Programowego weszli profesorowie: Paweł Idziak z Uniwersytetu Jagielońskiego, Zbigniew Lonc z Politechniki Warszawskiej oraz Tomasz Łuczak i Andrzej Ruciński z naszego Wydziału. Komitet Organizacyjny stanowili natomiast profesorowie Jarosław Grytczuk z Uniwersytetu Jagielońskiego i Jerzy Jaworski z naszego Wydziału oraz dr Piotr Micek z Uniwersytetu Jagielońskiego, mgr P. Naroski z Politechniki Warszawskiej i niżej podpisana. Konferencja organizowana przez Międzynarodowe Centrum Matematyczne im. Stefana Banacha była współfinansowana przez Politechnikę Warszawską, Uniwersytet Jagielloński i Uniwersytet im. Adama Mickiewicza.
Celem konferencji, podobnie jak poprzednich, była prezentacja i integracja polskiego środowiska kombinatorycznego oraz jego konfrontacja z czołówką światową. Wzięło w niej udział 110 uczestników, w tym 19 z zagranicy. Referaty plenarne wygłosili: Adrian Bondy (Université Claude Bernard Lyon 1, Université Pierre et Marie Curie Paris 6), Michael Elkin (Ben Gurion University of the Negev), Piotr Indyk (Massachusetts Institute of Technology, Cambridge), Pavol Hell (Simon Fraser University, Burnaby), Mirosław Truszczyński (Univeristy of Kentucky, Lexington), William T. Trotter (Georgia Institute of Technology, Atlanta), Xuding Zhu (Zhejiang Normal University). W ostatnim dniu konferencji odbyły się warsztaty dla studentów i doktorantów na temat ,"Losowych grafów sieciowyc", które poprowadził prof. dr hab. Michał Karoński z naszego wydziału.
Ważnym wydarzeniem podczas konferencji było rozstrzygnięcie pierwszej edycji konkursu "pen Mind" na najlepszego polskiego młodego matematyka w dziedzinie kombinatoryki. W tym roku nagrodą podzielili się Bartłomiej Bosek z Uniwersytetu Jagiellońskiego i Andrzej Dudek z Carnegie-Mellon University (absolwent naszego wydziału). Informację o przyznaniu tegorocznej nagrody "Open Mind" można znaleźć na stronie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego: http://www.nauka.gov.pl/nauka/sukcesy-uczonych.
Następna konferencja z tego cyklu jest planowana za dwa lata. Więcej informacji można znaleźć na stronie konferencji: http://3pcc.tcs.uj.edu.pl/.

Współorganizowane przez Wydział

Number Theory Week 2017

W dniach od 4 do 8 września 2017 roku na Wydziale Matematyki i Informatyki UAM odbyła się konferencja naukowa “Number Theory Week 2017” z okazji sześćdziesiątych urodzin Pana prof. dra hab. Jerzego Kaczorowskiego, wybitnego specjalisty z dziedziny teorii liczb, matematyka o światowej renomie, członka PAN, dziekana Wydziału Matematyki i Informatyki UAM. Współorganizatorami konferencji byli: Wydział Matematyki i Informatyki UAM, Polskie Towarzystwo Matematyczne oraz Instytut Matematyczny PAN. Głównym tematem konferencji byłz szeroko rozumiana teoria liczb, ze szczególnym uwzględnieniem analitycznej teorii liczb. Więcej informacji można znaleźć na stronie konferencji.

Banach Spaces and Operator Theory with Applications

W dniach 3-7 lipca 2017 roku na Wydziale Matematyki i Informatyki UAM odbyła się międzynarodowa konferencja naukowa Banach Spaces and Operator Theory with Applications. Jej celem była prezentacja najnowszych wyników dotyczących analizy funkcjonalnej i jej zastosowań, a w szczególności teorii interpolacji, geometrii ilokalnej teorii przestrzeni Banacha, odwzorowań wieloliniowych i wielomianów, geometrycznych i topologicznych własności krat Banacha funkcji mierzalnych oraz faktoryzacji operatorów na przestrzeniach Banacha.

Konferencję uświetniły sześćdziesiąte urodziny profesora Mieczysława Mastyły. Strona internetowa konferencji znajduje się pod adresem https://banachspacetheory.wmi.amu.edu.pl

Konferencja dla nauczycieli informatyki oraz zajęć komputerowych

Dania 25 kwietnia 2017r. odbyła się konferencja połączona z warsztatami dla nauczycieli informatyki i zajęć komputerowych: „Baltie, Scratch i algorytmy… Jak uczyć programowania w klasach I, IV i VII zgodnie z nową podstawą programową?” 

Konferencja odbyła się na Wydziale Matematyki i Informatyki UAM w Poznaniu. Wykład oraz warsztaty poprowadziła autorka podręczników do informatyki – Grażyna Koba.

Wykład odbył się w godz. 15:30-17:00. Podczas wykładu omówione zostały wybrane cele i treści nowej podstawy programowej w kontekście wykorzystywanych środowisk programowania oraz zasady pracy w środowiskach Baltie i Scratch.
Odbyła się też prezentacja m.in. podręczników z nowej serii Teraz bajty do informatyki dla klas I, IV i VII szkoły podstawowej oraz pomocy dla nauczyciela.

Warsztaty odbyły się w godz. 17:15-18:30. Podczas warsztatów uczestnicy wykonali ćwiczenia w środowiskach Baltie i Scratch.

Szczegóły konferencji oraz zapisy na stronie: www.migra.pl

Joint Meeting of the German Mathematical Society (DMV) and the Polish Mathematical Society (PTM)

W dniach 17-20 września 2014 roku odbyła się na naszym Wydziale konferencja Joint Meeting of the German Mathematical Society (DMV) and the Polish Mathematical Society (PTM), przez organizatorów nazywana w skrócie Zjazdem DMV-PTM. Cztery dni Zjazdu - od jego inauguracji w środę w auli UAM do ostatniego, dziesiątego wykładu plenarnego w sobotę - były podsumowaniem wielomiesięcznej pracy, w którą zaangażowanych było około 70 osób z naszego Wydziału. Grupa ta obejmowała także doktorantów i studentów. Tak wielkie wyzwanie organizacyjne (dość wspomnieć, że gościliśmy ponad 700 osób) stanęło przed Wydziałem po raz pierwszy. I - możemy to powiedzieć po kilku tygodniach od zakończenia Zjazdu, kiedy opadły emocje i spłynęły gratulacje - Wydział całkowicie temu wyzwaniu sprostał, zamieniając ciężką pracę w doceniony przez uczestników sukces. Miejsce odbycia Zjazdu jest w oczywisty sposób symboliczne: Poznań leży przecież w połowie drogi między stolicami Polski i Niemiec. Decyzja o przeprowadzeniu wspólnego spotkania DMV i PTM w Poznaniu była już znana podczas Izraelsko-Polskiego Zjazdu Matematycznego, który w 2011 roku odbył się w Łodzi. Jednak pierwszych ustaleń w tej sprawie dokonano jeszcze wcześniej, w czasie konferencji prezesów towarzystw matematycznych we Francji, w Luminy w 2008 roku. Ustaleń tych dokonali ówcześni prezesi PTM - prof. Stefan Jackowski i DMV - prof. Günther M. Ziegler. Prace nad Zjazdem kontynuowali urzędujący prezesi Polskiego Towarzystwa Matematycznego - prof. Wacław Marzantowicz i Deutsche Mathematiker Vereinigung - prof. Jürg Kramer. Podczas uroczystego otwarcia Zjazdu prezes DMV, prof. Kramer powiedział: ,,Die gemeinsame Jahrestagung mit den polnischen Kolleginnen und Kollegen unterstreicht die besonders guten Beziehungen, die die DMV mit ihren Nachbargesellschaften unterhält" (Wspólny Zjazd z polskimi koleżankami i kolegami podkreśla szczególnie dobre stosunki, jakie utrzymuje DMV z towarzystwami ze sąsiedzkich krajów). Istotna była jednak także opinia prorektora prof. Jacka Witkosia, który podczas otwarcia zauważył, że obecność na zjeździe dwóch narodowych towarzystw matematycznych uczestników z tak wielu innych krajów (zgodnie z opracowanymi po Zjeździe statystykami było ich 33 (sic!)) świadczy o wysokiej jakości prowadzonych na Wydziale badań naukowych. Zwrócił także uwagę na wciąż istniejącą potrzebę bezpośrednich kontaktów między uczonymi, potrzebę, której nie zmieniają coraz to doskonalsze elektroniczne sposoby wzajemnego komunikowania się. Zjazd zorganizowany został w formie pozwalającej jego uczestnikom brać udział zarówno w wystąpieniach o tematyce ogólnej, jak i wysłuchać referatów o specjalistycznym charakterze. Temu pierwszemu celowi służyło dziesięć wykładów plenarnych, których połowę wygłosili matematycy polscy, a połowę - niemieccy. Z kolei referaty specjalistyczne pogrupowane zostały w 39 sesji tematycznych. Warto tu wspomnieć, że aż 10 z tych sesji było współorganizowanych przez pracowników naszego Wydziału. Jest to kolejny dowód wysokiej jakości i różnorodności wydziałowych badań. Swój kształt naukowy Zjazd zawdzięczał pracy Komitetu Programowego. Ze strony polskiej tworzyli go Jerzy Kaczorowski (UAM), Wacław Marzantowicz (UAM) i Jarosław Wiśniewski (UW), natomiast stronę niemiecka reprezentowali Volker Bach (TU, Braunschweig), Rudolf Grübel (LU, Hannover) i Jürg Kramer (HU, Berlin). Szczegóły merytoryczne sesji tematycznych Komitet Programowy złożył w ręce ich organizatorów, którzy dbali o zgłaszanie referatów, abstrakty i prowadzili korespondencję z uczestnikami. Spośród wszystkich sesji trzy zgromadziły najwięcej, bo ponad 60-ciu, uczestników: Algebraic Geometry (64), Banach Spaces and Operator Theory with Applications (68) i Functional Analysis: Relations to Complex Analysis and PDE} (62). Uroczyste otwarcie Zjazdu stało sie okazją do wręczenia nagród przyznawanych przez oba Towarzystwa. Polscy matematycy odebrali nagrody im. Stefana Banacha, im. Hugona Steinhausa oraz nagrody dla młodych matematyków. Wspólna nagroda PTM i firmy Ericpol International Banach Prize tym razem przyznana została matematykowi ze Szwecji. Niemieccy koledzy wręczyli podczas otwarcia Zjazdu swoją główną, przyznawaną co dwa lata nagrodę - Medal Cantora. Całą ceremonię można było śledzić na żywo w Internecie, natomiast wszystkie wykłady plenarne zostały nagrane i są dostępne ze strony internetowej PTM. Tam też znajduje się wiele zestawień statystycznych dotyczących Zjazdu. } Aula uniwersytecka gościła uczestników Zjazdu dwukrotnie: następnego dnia po inauguracji spotkali się tu oni na konferencyjnym bankiecie. To wydarzenie także zrobiło duże wrażenie na uczestnikach. Znamy Aulę niemal wyłącznie jako miejsce koncertów i uroczystości, szczelnie wypełnione rzędami foteli. W czwartkowy wieczór, po usunięciu foteli, Aula stała się wielką salą bankietową goszczącą chyba wszystkich uczestników Zjazdu i dającą możliwość prowadzenia nieformalnych rozmów do późnego wieczora. Niecodziennym wydarzeniem towarzyszącym Zjazdowi był także wieczorny koncert organowy w poznańskiej Farze w wykonaniu jednego z niemieckich kolegów, uczestnika Zjazdu. Sucha statystyka, zgodnie z którą w Zjeździe uczestniczyło 711 osób z 33 krajów i wygłoszono niemal 500 wykładów o łącznym czasie 245 godzin, nie jest w stanie oddać w pełni wysiłku koniecznego do przygotowania tak dużego wydarzenia. Zjazd był największą konferencją matematyczną, która do tej pory odbyła się w Poznaniu. Wydział osiągnął wielki sukces, zarówno w części merytorycznej, jak i organizacyjnej. We wszelkich opiniach docierających do organizatorów podkreślany był wysoki poziom naukowy wykładów plenarnych i sesyjnych. Podziw budziła doskonała organizacja - to część każdej konferencji, gdzie najłatwiej popełnić jakiś błąd. Na ten wynik, którym Wydział ma prawo słusznie się chlubić, zapracowało wiele osób, którym bardzo serdecznie dziękuję.


Prof. dr hab. Jerzy Kaczorowski

Strona konferencji: http://dmv.ptm.org.pl/.

Language and Technology Conference

Language and Technology Conference: Human Language Technologies as a Challenge for Computer Science and Linguistic (LTC 2013), odbyła się w dniach 7-9 grudnia 2013 roku pod patronatem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Prezydenta Miasta Stołecznego Poznania. Organizatorami instytucjonalnymi konferencji LTC byli UAM oraz Fundacja UAM. Konferencja LTC 2013 była szóstą z kolei konferencją w cyklu Language and Technology Conference. Za pierwszą uważa się spotkanie, które miało miejsce w roku 1995 pod nazwą Language and Technology Awareness Days, a które odbyło się z inicjatywy (i przy wykorzystaniu środków) Komisji Europejskiej (DG XIII). Podjąłem się tego zadania przy zachęcie i poparciu ówczesnych władz Wydziału Matematyki i Informatyki, które z dużym zrozumieniem odniosły się do wciąż nowej na terenie UAM problematyki. Wszystkie następne konferencje z tego cyklu znalazły oparcie w Wydziale Matematyki i Informatyki UAM oraz Fundacji UAM. O ile pierwsza konferencja adresowana była przede wszystkim do audytorium polskiego i zgromadziła przedstawicieli niemal wszystkich polskich zespołów związanych z tematyką konferencji oraz garstkę (wybitnych) ekspertów międzynarodowych reprezentujących Komisję Europejską, to kolejne, organizowane od roku 2005 w cyklu dwuletnim, adresowane były do publiczności międzynarodowej, początkowo przede wszystkim europejskiej. Pełna nazwa konferencji brzmi Language and Technology Conference: Human Language Technologies as a Challenge for Computer Science and Linguistic. Tytuł ten nawiązuje do celów pierwszego spotkania i dokładnie oddaje interdyscyplinarny charakter przedsiewzięcia. Obszarem tematycznym konferencji jest mianowicie styk nauk i dyscyplin podstawowych (informatyka i językoznawstwo) z dziedzinami stosowanymi (inżynieria języka, informatyka techniczna, zastosowania sztucznej inteligencji technologie informacyjne) i z gospodarką, która pełni rolę stymulatora poprzez generowanie popytu na technologie informacyjne i kształtowanie rynku dla nowoczesnej technologii komunikacyjnej. Konferencja stawia sobie cele naukowe i ponadnaukowe. Od roku 2005 wygłaszanych jest każdorazowo ponad 100 referatów prezentowanych w ciągu trzech dni konferencji przez uczestników krajowych i zagranicznych. Za selekcję wystąpień odpowiedzialny jest Komitet Programowy zrzeszający uczonych i ekspertów z ponad 30 krajów. Stosowana metoda polega na ocenie wersji anonimizowanych (blind reviewing), a jedna praca uzyskuje opinię trzech oceniających. Konsekwentne stosowanie tej metody skutkuje wysokim poziomem nadsyłanych prac (zdecydowanie słabe są coraz rzadsze). Autorzy najlepszych referatów otrzymują propozycję publikacji pokonferencyjnej - ostatnimi laty w postaci artykułu w renomowanej i cenionej w świecie serii wydawniczej Lecture Notes in Artificial Intelligence. Przedsięwzięcie, poza tradycyjną publikacją wyników badań własnych, stwarza szansę przedstawienia na forum międzynarodowym priorytetów wyartykułowanych przez polskie i międzynarodowe środowisko naukowe w zakresie kierunków i trendów badań w dziedzinie technologii języka. W tym zakresie LTC od lat współpracuje z inicjatywą "Fostering Language Resources Network" wspieraną przez Komisję Europejską i zrzeszajacą 38 partnerów międzynarodowych (w tym UAM). Założeniem tej inicjatywy było "rozwijanie wspólnej wizji w obszarze (Technologicznych) Zasobów Językowych i (Informatycznych) Technologii Języka (...) oraz wspieranie Europejskiej strategii konsolidacji sektora i kompetytywności na skalę europejską i światową" "http://www.flarenet.eu" . Konferencje LTC są także wspierane przez sieć doskonałości Meta-Net. Wielu aktywnych członków tych organizacji jest członkami Komitetu Programowego i systematycznymi uczestnikami konferencji. Okazją do przedstawienia poglądów ważnych dla środowiska, a wykraczających poza ramy doniesień technicznych, są dyskusje panelowe poświęcone tematom aktualnym - czy to w ramach konferencji głównej, czy to bardziej specjalistycznych workshopów zintegrowanych w LTC. Szósta Konferencja Język i Technologia (LTC 2013) była dedykowana zmarłemu w październiku 2013 emertowanemu profesorowi IPI PAN, wybitnemu organizatorowi nauki i wydawcy, prof. Leonardowi Bolcowi, szczególnie życzliwemu dla naszego środowiska naukowego. (Konferencja LTC 2005 w podobny sposób upamiętniła zmarłych w okresie poprzedzającym profesorów Maurice'a Grossa z Uniwersytetu Paris 7 oraz Antonio Zampollego z CNR w Pizie). Konferencja została zorganizowana we współpracy z prof. Hansem Uszkoreitem, dyrektorem instytutów DFKI (Deutsche Forschungszentrum für Künstlische Intelligenz) w Berlinie i Saarbrücken, wybitnym uczonym i organizatorem nauki, inicjatorem sieci Meta-Net. W prace przygotowawcze został zaangażowany Komitet Programowy w wyborowym składzie 74 osobistości naukowych z 29 krajów. Komitetowi przewodził niżej podpisany wraz z prof. Hansem Uszkoreitem. Całość prac organizacyjnych spoczęła na członkach Zakładu Lingwistyki Komputerowej i Sztucznej Inteligencji oraz - w fazie końcowej - wolontariuszach. Konferencja wzbudziła, mimo kryzysu ciągle odczuwalnego w wielu krajach świata, rekordowe zainteresowanie, które zaowocowało zgłoszeniem ponad 130 prac od ok. 300 autorów. Flagi 42 krajów z Europy, Azji, Afryki i obu Ameryk udekorowały z tej okazji budynek Collegium Minus. Poza Europą konferencja miała szczególnie silny oddźwięk w Azji, przede wszystkim w Indiach (18 prac) i Japonii (9). Budujące było także pojawienie się doniesień naukowych pierwszorzędnej jakości z ośrodków niezwykle rzadko reprezentowanych na koferencjach o charakterze globalnym, jak np. Nigerii, Maroka, Iranu czy Peru. Konferencję uświetniły wykłady plenarne zaproszonych osobistości na tematy aktualnych wyzwań naukowych w zakresie technologii języka naturalnego. Prof. Wolfganga Wahlstera z Universytetu Kraju Saary, wygłosił odczyt pt. "The Next Generation of Multimodal Human-Environment Interfaces to Cyber-Physical Systems". Wykład Prof. Girish'aNathJha z Javaharlal Nehru University w New Delhi pt. "Language Technology in India: Empowering millions" zapoznał słuchaczy z wyzwaniami naukowymi i technologicznymi w zakresie inżynierii języka w Indiach, wreszcie Dafydd Gibbon, emerytowany Profesor Universytetu Bielefeld, nawiązując do myśli przewodniej konferencji LTC, przedstawił referat plenarny pt. "Long-term challenges for Computational Linguistics". W opozycji do powszechnej praktyki "doklejania" do konferencji warsztatów specjalistycznych w roli satelitów w stosunku do konferencji centralnej, w ramach LTC warsztaty specjalistyczne są integralną częścią konferencji, otwartą dla wszystkich uczestników, i na ogół podejmują któryś z zasadniczych wątków. Tak też było podczas LTC 2013 w przypadku dwóch workshopów poświęconych "językom ubogim w zasoby lingwistyczne (stosowalne w aplikacjach informatycznych)" oraz inżynierii lingwistycznej na rzecz biznesu. Były to odpowiednio: 3rdLRL Workshop "Less Resourced Languages, new technologies, new challenges and opportunities" oraz 2nd SAIBS Workshop "Social and Algorithmic Issues in Business Support: Knowledge Hidden in Text." Łącznie, w ciągu 3 dni zaprezentowane zostały 102 doniesienia naukowe, z tego 14 w ramach wyżej wymienionych workshopów. Ponadto w ramach sesji Demo zaprezentowało swój dorobek 15 projektów. Jak zwykle ważnym wydarzeniem konferencji było przyznanie nagród za najlepsze prace studenckie (przyznano trzy równorzędne nagrody dla Dominiki Rogozińskiej, IPI PAN Warszawa, Juan Luo, WasedaUniversity, Japonia oraz Matea Srebačić, University of Zagreb, Chorwacja). Zakres tematyczny konferencji był, jak zwykle, szeroki. Aby ułatwić uczestnikom "poruszanie się" po bogatym rozkładzie odczytów, prezentacji i wykładów, zgodnie z powszechna praktyką pogrupowaliśmy tematycznie nadesłane prace zgodnie z deklaracjami samych autorów. Lista wyodrębnionych tematów wraz z danymi ilościowymi daje - w dużym przybliżeniu - obraz aktualnych trendów w dziedzinie. Oto grupy tematyczne, które udało się nam zidentyfikować (bez uwzględnienia workshopów): informatyczne zasoby językowe i narzędzia (18), wyszukiwanie (IR) i ekstrakcja (IE) informacji w tekstach (16), przetwarzanie mowy (głosu i tekstu głosowego) (13), przyczynki do parsingu (10), analiza tekstu (8), tłumaczenie maszynowe (8), morfologia obliczeniowa (CM) (4), ontologie i wordnet'y (4), semantyka obliczeniowa (4), wykrywanie opinii (3). Wydarzeniem socjalnymi drugiego dnia konferencji był lunch wydany przez Prezydenta Miasta Poznania w Urzędzie Miasta połączony z ceremonią ogłoszenia wyników konkursu na najlepszą pracę studencką oraz tradycyjnie wykwintny bankiet konferencyjny dający okazję do wysłuchania muzyki w wykonaniu absolwentów Zespołu Szkół Muzycznych im. Fryderyka Chopina w Poznaniu. Wyczerpującą informację o tej i poprzednich konferencjach LTC znaleźć można na "www.ltc.amu.edu.pl".

Applied Topology Będlewo 2013

Konferencja "Applied Topology Będlewo 2013" odbyła się w Ośrodku Badawczo-Konferencyjnym IM PAN w Będlewie w dniach 21-27.07.2013. Udział w niej wzięło 100 uczestników z 31 krajów z sześciu kontynentów (ze wszystkich zamieszkałych poza Afryką). Konferencja cieszyła się dużym zainteresowaniem i ilość chętnych do wzięcia udziału była znacznie większa, ale organizatorzy musieli wstrzymać rejestrację w lutym 2013 ze względu na liczbę miejsc hotelowych w Ośrodku Badawczo-Konferencyjnym w Będlewie oraz liczbę miejsc w salach wykładowych i wydajność obsługi posiłków tego ośrodka. O ile te pierwsze ograniczenie można było ominąć wynajmując pokoje dla 11 osób w hotelu Szablewski oddalonym o 2 km i organizując dodatkowy transport (bus rano i wieczorem), to drugie ograniczenie nie było możliwe do ominięcia, zważywszy, że wraz z osobami towarzyszącymi (rodzina, sekretarz techniczny) przebywało w czasie konferencji w ośrodku 109 osób. Wśród uczestników byli zarówno naukowcy o dużej międzynarodowej sławie, dyrektorzy centrów i instytucji matematycznych w znanych ośrodkach, kierownicy dużych grantów międzynarodowych, laureaci nagród międzynarodowych, redaktorzy wiodących czasopism, jak też i początkujący naukowcy, w tym doktoranci, także z wielu krajów. Odbyło się 71 wykładów naukowych prezentujących osiągnięcia własne lub osiągnięcia grup naukowych, w których pracują dani wykładowcy. Podzielone zostały one na 3 różne typy:

  • 60 minutowe (55 + 5 minut na dyskusję),
  • 50 minutowe (45 + 5 minut na dyskusję),
  • 30 minutowe (25 + 5 minut na dyskusję).

Następujące z nich są dostępne w postaci plików pdf prezentacji na stronie www konferencji: Henry Adams, "Evasion paths in mobile sensor networks", Peter Bubenik, "Persistent homology, metrics on diagrams and metric space valued functions", Younggi Choi, "Module category weight of compact Lie groups", Daniel C. Cohen, "On the topology of matrix configuration spaces", Hellen Colman, "Equivariant TopologicalComplexity", Joao Pita Costa, "The Persistence Lattice", Lisbeth Fajstrup, "Cut-o theorems for deadlocks and serializability", Lisbeth Fajstrup, "Tutorial: Concurrency and directed topology. Problems and methods", Peter Franek, "Robust solutions of nonlinear equations", Viktor Fromm, "Morse Homotopy and Topological Conformal Field Theory", J.J. Sanchez-Gabites, "Cech cohomology of attractors of discrete dynamical systems", Mark Grant, "Topological complexity of braid groups", Jesús González, "Sequential motion planning of non-collidingparticles in Euclidean spaces", Dusko Jojic, "Shellability of complexes of directed trees", Shizuo Kaji, "An Application of Lie theory to Computer Graphics", Roman Karasev, "An analogue of Gromov's waist theorem for coloring the cube", Daisuke Kishimoto, "Hom complexes and hypergraph colorings", Vitaliy Kurlin, "Reconstructing persistent structures from noisy images of graphs in a metric space", Ran Levi, "The Topology of Neural Systems. Or alternatively, Neuroscience Inspired Topology", Wojciech Lubawski, "A new approach to the equivariant topological complexity", Monica Nicolau, "The topology and geometry underlying big data", Petar Pavešić, "Change-of-fibre for fibrewise-pointed spaces", Nick Scoville, "Discrete Lusternik-Schnirelmann category", Dirk Schutz, "Intersection Homology of Linkage Spaces", Dai Tamaki, "Some Applications of Cellular Stratified Spaces", Lucile Vandembroucq, "Topological Complexity and related invariants.", Sinisa Vrecica, "On equipartitions of measures", Han Wangwith Yuliy Baryshnikov, "On the Space of Coverings", Matthew Wright, "Hadwiger integration and applications", Krzysztof Ziemiański, "Directed path spaces on skeleta of tori", Rade Zivaljevic, "Computational Topology,Configuration Spaces, Equivariant Maps". Zgodnie z planem wniosku o organizację konferencji w dniu 21.07.2013, przed oficjalnym otwarciem konferencji, odbyła się seria 3 dwugodzinnych wykładów szkoleniowo-wprowadzających skierowanych do młodszych uczestników, w tym doktorantów, ale otwartych dla wszystkich: Rafal Komendarczyk, "Knots and links in flows and fluids", Pavle Blagojevic, "Using equivariant topology methods in combinatorial geometry", Lisbeth Fajstrup, "Concurrency and directed topology. Problems and methods". Na stronie www konferencji http://bcc.impan.pl/13AppTop/ można znaleźć pełną listę wykładów i ich abstrakty oraz listę uczestników konferencji, a także galerię zdjęć. Z Wydziału Matematyki i Informatyki UAM w konferencji udział brali doktoranci Sylwia Antoniuk, Marek Kaluba, Wojciech Politarczyk, Nelson Antonio Silva (gość Wydziału), Bartosz Zalewski oraz prof. Wacław Marzantowicz (organizator). Konferencja "Applied Topology Będlewo 2013" była okazją do prezentacji najnowszych osiągnięć i trendów w większości badań, które utożsamiane są z topologią stosowaną, a które w wersji angielskojęzycznej zamieszczamy poniżej:

  • Theory of TC (robot motion planning) and its various modifications (as well as the Lusternik-Schnirelmann category),
  • topology of configuration spaces (and applications, including applications to combinatorics),
  • stochastic algebraic topology (random complexes, random manifolds, applications),
  • Morse theory in the context of applications, discrete Morse theory,
  • some elements of computational topology,
  • applications of topology beyond mathematics, e.g. to magnetohydrodynamics, population biology, medicine, engineering and other sciences.

Z listy wykładów można zauważyć, że wszystkie te kierunki stosowanej topologii algebraicznej były reprezentowane w czasie konferencji,co więcej zostały one uzupełnione przez odczyty dotyczące zastosowań topologii współzmienniczej (typu tw. Borsuka-Ulama) do problemów matematyki dyskretnej, teorii gier. Było także kilka referatów z geometrii symplektycznej, która była domeną aktywności naukowej Yuli Rudyaka, oraz z dynamiki topologicznej odwzorowań płaszczyzny i przestrzeni trójwymiarowej wraz z opisem kształtu topologicznego ich atraktorów (fraktali). Jako organizatorom, trudno jest nam w sprawozdaniu bezstronnie oceniać jakość i wagę konferencji w sensie subiektywnej oceny prezentowanych tam wyników i teorii. Pozwolimy sobie jedynie podać numeryczne parametry. Siedemdziesiąt jeden referatów to siedemdziesięciu jeden autorów, od zaczynających karierę naukową do wybitnych w skali światowej. Jeśli do tego dodać podane przez autorów abstraktów (mówców) nazwiska współautorów (wymienione poniżej w kolejności alfabetycznej autorów abstraktów): Piotr Nowak-Przygodzki, Wolfgang Lück and Günter Ziegler, Robert Adler, Sayan Mukherjee, and Shmuel Weinberger, Jonathan A. Scott and Vin de Silva, Benson Farb, M. Farber, Primoz Skraba, Petar Pavesic, Marek Krcál, Greg Lupton and John Oprea, Jerzy Julian Michalski, Daisuke Kishimoto, Herbert Edelsbrunner and Marian Mrozek, Michael Brandenbursky, Alexey Chernov, Waclaw Marzantowicz, Alex Lubotzky, Diego Diaz Martinez and Facundo Mémoli, John Harer, Francisco R. Ruiz del Portal, Prateep Chakraborty, Denise de Mattos and Pedro Pergher, Primoz Skraba and Mikael Vejdemo-Johansson, with contributions by Dmitriy Morozov and Konstantin Mischaikow. T. Schick, R. S. Simon and H. Toruńczyk, M. Cadek, M. Krcál, J. Matousek, F. Sergeraert, E. Sedgwick, M. Tancer, L. Vokrínek, Martin Raussen, to lista autorów treści referatów jest jeszcze bardziej imponująca i zawiera ponad trzydzieści kolejnych nazwisk, w tym wielu wybitnych matematyków. Na zakończenie należy wspomnieć, że w konferencji wzięli udział także inni wybitni matematycy, którzy nie mieli referatów, zostawiając w ten sposób miejsce swoim młodszym kolegom. Z nich wymienię tylko Yuli Rudyak'a (jubilat), T. Januszkiewicza, A. Tralle, M. Farber'a, M. Kahle, Erica Babson'a, czy Światosława Gala, którzy przewodniczyli sesjom wykładów. Przedstawiono szeroki wachlarz tego, co rozumie się przez topologię stosowaną od bardzo aplikacyjnych referatów dotyczących modeli koncepcji działania mózgu czy opracowywania danych pochodzących z opracowywania danych otrzymywanych w badaniach diagnozowania pewnych rodzajów raka, aż do czysto matematycznych wyników o charakterze geometrycznym wykorzystywanych, lub mogących być wykorzystywanych w zastosowaniach. Konferencja zintegrowała pewną większą grupę naukowców, którzy pracowali dotychczas w mniejszych grupach miewając kontakty pomiędzy sobą, ale nie wszyscy razem i nie na taką skalę. Umocniła także miejsce Polski w tym środowisku, w szczególności Ośrodka Badawczo-Konferencyjnego w Będlewie, jako miejsca tych badań. Dała również szanse młodszym matematykom i specjalistom od matematyki komputerowej z Polski kontaktu z czołowymi badaczami na świecie z tej dziedziny, ale jednocześnie prezentacji swoich wyników w takim gronie. Właściwą ocenę znaczenia konferencji będzie można podać z perspektywy lat, ale już teraz można stwierdzić, że zgodnie z planami konferencje "Applied Topology" będą się odbywać co dwa lata. Co więcej, rola naukowa i organizacyjna środowiska polskiego została dostrzeżona i są konkretne (w tej chwili jeszcze nieoficjalne) propozycje wspólnych dużych międzynarodowych programów naukowych.

Knots, Manifolds, and Group Actions

W dniach 11-14 września 2013 roku odbyła się w Słubicach (Collegium Polonicum UAM) konferencja ,,Knots, Manifolds, and Group Actions''. Wsparcia finansowego udzieliły Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Uniwersytet Jagielloński w Krakowie i Uniwersytet Wrocławski. Celem konferencji było omówienie wybranych zagadnień z teorii węzłów, geometrii i topologii rozmaitości oraz działań grup na rozmaitościach. Organizatorami naukowymi byli Józef Przytycki (George Washington University, USA) - teoria węzłów, Hansjörg Geiges (Univesität zu Köln), Bogusław Hajduk (Uniwersytet Wrocławski), Robert Wolak (Uniwersytet Jagielloński) - geometria i topologia rozmaitościg, Masaharu Morimoto (Okayama University, Krzysztof Pawałowski (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza), - działania grup na rozmaitościach. W konferencji uczestniczyło ponad 30 matematyków z krajów takich jak Francja, Hiszpania, Japonia, Niemcy, Polska i USA. Brali w niej udział również doktoranci i studenci studiów magisterskich, w związku z czym szereg odczytów miało charakter szkoleniowy i przeglądowy. Odbyła się też sesja dotycząca problemów otwartych, by zwrócić uwagę doktorantów i studentów studiów magisterskich na ciekawą, aktualną tematykę badawczą. Konferencja była międzynarodową kontynuacją współpracy grupy geometrów i topologów z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu Wrocławskiego, która przejawia się we wspólnie organizowanych seminariach krajowych i wspólnym szkoleniu studentów.

6th Congress of Mathematics w Krakowie

Szósty Europejski Kongres Matematyki (6th European Congress of Mathematics) odbył się w Krakowie w dniach od 2 do 7 lipca 2012 roku. Brało w nim udział 982 zarejestrowanych uczestników z wielu krajów Europy, a także innych kontynentów. Poprzednie Europejskie Kongresy Matematyki odbyły się w Paryżu, Budapeszcie, Barcelonie, Stockholmie, Amsterdamie kolejno co cztery lata od 1992 do 2008 roku. Następny ECM będzie w Berlinie w 2016 roku.}
Odbyło się 9 plenarnych wykładów godzinnych na 10 zgłoszonych, gdyż wykład Gromowa nie odbył się ze względu na zły stan zdrowia prelegenta. Wśród wykładowców plenarnych był profesor Tomasz Łuczak z naszego wydziału, który wygłosił wykład "Threshold behaviour of random discrete structures", jako jedyny prelegent plenarny z Polski.
Było też 35 zaproszonych wykładów 45 minutowych (invited lectures), które odbywały się równolegle, (Sławomir Kołodziej IM UJ oraz Piotr Śniady UWr i IM PAN) oraz 10 zaproszonych 45 minutowych wykładów laureatów nagród EMS dla młodych matematyków. Przypomnijmy, że w 1992 w Paryżu, młodziutki wówczas, Tomasz Łuczak został nagrodzony taką nagrodą. Dodajmy, że w 1996 w czasie 2 ECM Grigorij Perelman został także uhonorowany taką nagrodą, ale już wtedy nie odebrał tej nagrody, tak jak 10 lat później w Madrycie Medalu Fieldsa. Wśród laureatów tych nagród połowa pracuje w USA.
W ramach programu naukowego 6ECM odbyły się 24 Mini-Sympozja (3-5 wykładowców w każdym) wyselekcjonowane z około 60 wniosków przez Komitet Naukowy 6ECM, wśród nich 8, w których organizatorem lub współorganizatorem był matematyk z Polski. Z Wydziałem Matematyki i Informatyki UAM można związać jedno Mini-Sympozjum: Arithmetic Geometry, którego organizatorami byli Wojciech Gajda (UAM) i Samir Siksek (University of Warwick).
Odbyło się 13 specjalnych sesji tematycznych, w których swoje referaty przedstawiali uczestnicy tych sesji w liczbie od kilku do kilkunastu, zaproszeni przez organizatorów sesji lub zgłaszający się sami. Wydział Matematyki i Informatyki UAM reprezentowany był przez sesję "Combinatorics", którą organizowali: Jarosław Grytczuk (UJ), Michał Karoński (UAM), Mariusz Woźniak (AGH),a UAM (fizycy) także przez sesję "Integrable Systems" zorganizowaną przez Macieja Błaszaka (UAM).

    Przed i po 6ECM odbyło się 30 konferencji mających status 6ECM satelite meeting, z tego w organizacji trzech uczestniczyli pracownicy naszego wydziału:
  • Algebraic and Arithmetic Geometry (Kraków; W. Gajda),
  • Fuctions Spaces X (Poznań; J. Musielak, H. Hudzik. L. Skrzypczak, M. Wisła, P. Foralewski, R. Kaczmarek (sekretarz), W. Kowalewski),
  • Algebraic K-theory and Arithmetic (Będlewo; G. Banaszak).

Warto zaznaczyć, że organizatorzy 6ECM dostali od Fundacji na rzecz Nauki Polskiej i EMS dotacje w wysokości po ok. 100 000 zł. Pieniądze te należało rozdzielić na granty na sfinansowanie uczestnictwa w 6ECM, do czego należało rozpatrzeć kilkaset podań, aby wyłonić około 200 nagrodzonych tymi grantami. Tę żmudną, mało widoczną, a jakże potrzebną pracę wykonał Specjalny Zespól 6ECM ds. Grantów pod kierunkiem profesora Roberta Wolaka (IM UJ), a jego członkiem z naszego wydziału był profesor Jerzy Jaworski.
Na koniec: Wśród członków Komitetu Organizacyjnego 6 ECM był też przedstawiciel naszego wydziału - Wacław Marzantowicz, który był odpowiedzialny za imprezy naukowe towarzyszące 6ECM. Sama selekcja plenarnych i zaproszonych prelegentów oraz minisympozjów była dokonywana przez Komitet Naukowy 6ECM, ale korespondencja i organizacja, a zwłaszcza zachęcanie do organizacji tych imprez było domeną Komitetu Organizacyjnego. Specjalne sesje tematyczne były oryginalnym pomysłem lokalnych organizatorów, stąd i ich formalna akceptacja była dokonywana przez Komitet Organizacyjny.

Algebraic K-theory and Arithmetic

Konferencja Algebraic K-theory and Arithmetic odbyła się w Będlewie w dniach 22-28 lipca 2012. Zgromadziła wielu wybitnych matematyków z całego świata pracujących w dziedzinach związanych z algebraiczną K-teorią i arytmetyczną geometrią algebraiczną celem zaprezentowania, podczas wykładów i dyskusji, najnowszych osiągnięć w tych dyscyplinach w ostatnich latach. Konferencja była poświęcona pamięci Jurgena Hurrelbrinka, specjalisty w algebraicznej K-teorii i algebraicznej teorii liczb. Wykłady plenarne dotyczyły 5 następujących tematów badawczych:

  1. algebraiczna K-teoria i teoria liczb,
  2. algebraiczne cykle i algebraiczna K-teoria,
  3. motywy i motywiczna kohomologia,
  4. algebraiczna K-teoria i arytmetyczna geometria,
  5. teoria reprezentacji.

Zaproszeni wykładowcy i uczestnicy konferencji prowadzą badania w następujących instytucjach: Uniwersytet im.Adama Mickiewicza, Uniwersytet Jagielloński, Uniwersytet Śląski, Uniwersytet Szczeciński, IM PAN Warszawa, University of Tsukuba, Ibaraki, Japan, University of Tokyo, Japan, Nagoya University, Japan, California Institute of Technology, USA, City University of New York, USA, Emory University, USA, Grambling State University, Grambling, LA, USA, Louisiana State University, Baton Rouge, USA, Rutgers University, USA, University of California Los Angeles, USA, University of California, San Diego, USA, University of Southern California, USA, McMaster University, Hamilton, Canada, University College Dublin, Ireland, Radboud University Nijmegen, Holland, University Leiden, Holland, C.N.R.S. Paris, France, C.N.R.S. Strasbourg, France, Ecole Normale Superiere, Lyon, France, University Paris 6, France, University Paris 13, France, University of Nottingham, England, University Bielefeld, Germany, University Duisburg-Essen, Germany, University Regensburg, Germany, St. Petersburg State University, Russia, Nanjing University, China, Qingdao University, China.

Podczas konferencji wygłoszono 25 wykladów plenarnych, z tego 21 wykładów plenarnych wygłosili goście zagraniczni.
Sponsorami konferencji byli: Centrum Banacha, Wydział Matematyki i Informatyki UAM, Uniwersytet Szczeciński, Ecole Normale Superiere, Lyon.
Była to Satelicka Konferencja Europejskiego Kongresu Matematyków w Krakowie. Całą informaję o konferencji lgebraic K-theory and Arithmetic można znaleźć na stronie http://aka.wmi.amu.edu.pl

6th European Congress of Mathematics w Krakowie

W ramach 6-go Europejskiego Kongresu Matematyków latem ubiegłego roku odbyły sie w Krakowie dwie konferencje naukowe z arytmetycznej geometrii algebraicznej, które współorganizował nasz Wydział.

Konferencja satelitarna 6-go Kongresu, Algebraic and Arithmetic Geometry miała miejsce na kampusie Uniwersytetu Pedagogicznego w dniach od 28-go czerwca do 1-go lipca 2012. Wzieło w niej udział pięćdziesięciu matematyków z kraju i z zagranicy. W skład komitetu organizacyjnego weszli: Francesco Catanese z uniwersytetu w Bayreuth, Sławomir Cynk z Uniwersytetu Jagiellonskiego, Wojciech Gajda z UAM, Gerard van der Geer z uniwersytetu w Amsterdamie i Tomasz Szemberg z Uniwersytetu Pedagogicnego. W ramach tego spotkania mieliśmy okazję posłuchać dwunastu wykładów obejmujących tematyką szerokie spektrum zagadnień: od geometrii i arytmetyki powierzchni i 3-foldów algebraicznych, teorii motywów i kohomologii, grupy podstawowej, do teorii reprezentacji grup Galois. Pełną informację o wykładach i o przebiegu tej konferencji można znaleźć na stronie http:/aag2012.krakow.pl. W przybliżeniu jedna trzecia budżetu konferencji pochodziła ze środków finansowych naszego Wydziału.

W ostatnim dniu Kongresu odbyło się minisympozjum Arithmetic Geometry zorganizowane przez Samira Sikseka z uniwersytetu w Warwick w Anglii i piszącego te słowa. W ramach tej konferencji można było posłuchać czterech wykładów. Tim Dokschitser (Bristol University) mówił o hipotezie o parzystosci dla krzywych eliptycznych. Sander Dahmen (Universitet Utrecht) omówił swoje wyniki z pracy z N.Bruinem (praca ukaże się w Annals of Mathematics) oraz pracy z M.Benettem o równaniach diofantycznych typu Fermata. Michael Stoll (Bayreuth Universität) i Szabolcs Tengely (Debrecen University) podczas swoich wykładów przedstawili najnowsze wyniki o znajdowaniu punktów wymiernych na krzywych hipereliptycznych i o rozwiązywaniu pewnych równań określonych za pomocą funkcji wymiernych.

W odczuciu uczestników i organizatorów obydwie konferencje były bardzo udanymi spotkaniami, które dobrze wpisały się w aktywność naukową srodowiska matematyków podczas kongresu w Krakowie.

Functional Analysis: Applications to Complex Analysis and Partial Differential Eqations

W dniach 6-12.05.2012 w Ośrodku Badawczo-Konferencyjnym IMPAN w Będlewie odbyła się konferencja Functional Analysis: Applications to Complex Analysis and Partial Differential Equations zorganizowana przez Wydział Matematyki i Informatyki UAM i Centrum Banacha IM PAN.Konferencja była czwartą z cyklu konferencji (poprzednie odbyły się w latach 2003, 2006, 2009) poświęconych analizie funkcjonalnej i jej zastosowaniom w analizie zespolonej i teorii równań różniczkowych. Dodatkową okazją była 70. rocznica urodzin wybitnego matematyka niemieckiego Dietmara Vogta, od lat współpracującego z poznańskim ośrodkiem analizy funkcjonalnej, a którego wpływ na analizę funkcjonalną, a szczególnie teorię przestrzeni Frécheta trudno przecenić. Główny nacisk był położony na nie-banachowskie przestrzenie funkcji gładkich i analitycznych oraz operatory działające na nich.
W konferencji udział wzięło 73 uczestników, w tym 18 z Polski i 55 z zagranicy. Warto podkreślić, że sporą część stanowili młodzi naukowcy, dla których udział w konferencji był doskonałą okazję do zapoznania się z najnowszymi wynikami badań i często bardzo inspirujących rozmów z bardziej doświadczonymi matematykami. W trakcie trwania konferencji wygłoszono 45 odczytów. Wiele z nich miało charakter szerokiego przeglądu najnowszych wyników. Program pozostawiał wiele czasu na szeroką dyskusję nad odczytami i wymianę informacji pomiędzy uczestnikami. Zaproszonymi mówcami, którzy wygłosili dłuższe odczyty byli m.in. Richard Aron z Kent State University, USA; Jose Bonet z Universidad Politecnica de Valencia, Hiszpania; Andreas Defant z Universität Oldenburg, Niemcy; Karl-Goswin Grosse-Erdmann z Université de Mons-Hainaut, Belgia; Laszlo Lempert z Purdue University, USA; Luigi Rodino z University of Torino, Włochy, a także Mieczysław Mastyło z naszego Wydziału.
Konferencję uatrakcyjniły: kolacja przy ognisku w parku pałacowym, wycieczka do Poznania i bankiet w pałacu wydany dla uczczenia 70. urodzin Dietmara Vogta.

Galois Representations and Automorphic Forms

W dniach 15-20 sierpnia 2011 roku odbyła się w Ośrodku Badawczo-Konferencyjnym IMPAN w Będlewie konferencja "Galois representations and automorphic forms", zorganizowana przez Grzegorza Banaszaka (UAM), Stefana Barańczuka (UAM), Tobiasa Bergera (Sheffield Univ.) i Krzysztofa Kłosina (CUNY New York) i sponsorowana przez Wydział Matematyki i Informatyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza i Centrum Banacha. Tematem konferencji były: modularność reprezentacji Galois, reprezentacje Galois pochodzące od rozmaitości abelowych oraz program Langlandsa. W ostatnich 20 latach otrzymano bardzo wiele znaczących wyników dotyczących tych zagadnień. Nie sposób wymienić wszystkich matematyków, działających na tym polu; wielu z nich uczestniczyło w naszej konferencji. Swoje najnowsze wyniki podczas jednogodzinnych wykładów plenarnych, odbywających się w sesjach przedpołudniowych i popołudniowych, przedstawili następujący wykładowcy: Adebisi Agboola (University of California, Santa Barbara), Grzegorz Banaszak (UAM), Tobias Berger (Sheffield Univ.), Laurent Berger (Ecole Normale Supérieure de Lyon), Gebhard Boeckle (Univ. Heidelberg), Pierre Colmez (C.N.R.S., Institut de Mathematiques de Jussieu, Paris), Fred Diamond (King's College London), Neil Dummigan (Sheffield Univ.), Ellen Eischen (Northwestern University), Wojciech Gajda (UAM), Eknath Ghate (Tata Institute of Fundamental Research, Mumbai), Andrei Jorza (California Institute of Technology), Krzysztof Kłosin (City Univ. of New York (CUNY)), Piotr Krasoń (Uniwersytet Szczeciński), Jan Nekovar (Institut de Mathematiques de Jussieu, Univ. Paris 6), James Newton (Cambridge Univ.), Wiesława Nizioł (University of Utah, Salt Lake City), Rene Schoof (Univ. di Roma Tor Vergata), Ramesh Sreekantan (Indian Statistical Institute, Bangalore Centre), Jacques Tilouine (Univ. Paris 13), Yoichi Uetake (UAM). Konferencja w Będlewie była znakomitym forum do prowadzenia wielu dyskusji naukowych i nawiązania kontaktów naukowych. Dla młodych matematyków, uczestniczących w konferencji (również jako "plenary speakers"), była to świetna okazja do zapoznania się z najnowszymi wynikami w arytmetycznej geometrii algebraicznej, zaprezentowania swoich rezultatów i poszukiwania nowych kierunków badań. Konferencję uatrakcyjnił bankiet w pałacu oraz kolacja przy ognisku w parku pałacowym.

Abelian Varieties & Galois Actions

W pierwszych dniach czerwca bieżącego roku, a dokładniej od 5-tego do 8-mego czerwca, na naszym Wydziale odbyła się konferencja Abelian Varieties & Galois Actions, którą zorganizowali: Cornelius Greither i Sebastian Petersen z Monachium oraz Wojciech Gajda z Poznania. W konferencji uczestniczyło 35 osób, w tym 18 matematyków zatrudnionych poza granicami Polski. Tematyka naukowa konferencji obejmowała zagadnienia z teorii rozmaitości abelowych, arytmetyki ciał funkcyjnych i z teorii Iwasawy. Odbyło się 13 jednogodzinnych wykładów, które wygłosili, między innymi: Yuri Zarhin (Penn State), Marc Hindry (Paris VII, Jussieu), Otmar Venjakob (Heidelberg), Moshe Jarden (Tel Aviv), Anna Cadoret (Ecole Politechnique), Werner Bley (Kassel) oraz Cristian Popescu (Univ. of South California, La Jolla). Sfinanowanie konferencji zawdzięczamy Deustche Forschugsgemeinschaft (polsko-niemiecki grant badawczy GR 998-5-1) oraz władzom dziekańskim Wydziału, które przyznały nam środki finansowe z budżetu Wydziału (około jednej czwartej całości kosztów). Wieczorem drugiego dnia w Sali Renesansowej na Ratuszu Poznańskim odbył się koncert pianistyczny Muzyka dla Matematyka i Informatyka, w którym poza uczestnikami konferencji wzięli udział pracownicy i studenci Wydziału z Dziekanem w towarzystwie małżonki na czele. W ramach koncertu wysłuchaliśmy recitalu pani Joanny Marcinkowskiej z Akademii Muzycznej w Poznaniu, która wykonywała (w brawurowym stylu) utwory Chopina, Liszta i Czajkowskiego. Połączenie bardzo dobrej matematyki wykładów z bardzo dobrą muzyką koncertu przyczyniło się zapewne do wysokiej oceny, jaką naszej konferencji wystawili jej uczestnicy. Następne spotkanie o zbliżonej tematyce naukowej zaplanowano (jeszcze w trakcie trwania konferencji w Poznaniu) na nieodległy termin, na uniwersytecie w Monachium.

The Józef Marcinkiewicz Centenary Conference

Wydział Matematyki i Informatyki UAM zorganizował, przy znaczącym wsparciu Instytutu Matematyki PAN, Wydziału Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego oraz Wydziału Matematyki i Informatyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, międzynarodową konferencję naukową The Józef Marcinkiewicz Centenary Conference, która odbywała się w dniach 28 czerwca - 2 lipca 2010 roku w budynkach naszego wydziału. Jej celem było zarówno upamiętnienie jednego z najwybitniejszych matematyków polskich, Józefa Marcinkiewicza, jak i przedstawienie aktualnego stanu badań (oraz aspektów aplikacyjnych) w tych działach współczesnej matematyki, do znaczącego rozwoju których przyczynił się Marcinkiewicz. Był on absolwentem Uniwersytetu Wileńskiego im. Stefana Batorego. Do momentu swojej tragicznej śmierci w Katyniu, w wieku ledwie trzydziestu lat, opublikował 55 prac zawierających bardzo głębokie i ważne twierdzenia o fundamentalnym znaczeniu dla takich dyscyplin matematycznych jak: analiza rzeczywista, analiza zespolona, analiza funkcjonalna, rachunek prawdopodobieństwa. Wyjątkowe zasługi Marcinkiewicza dla rozwoju matematyki znalazły odbicie w nazwach wielu pojęć i twierdzeń - mamy: całkę Marcinkiewicza, przestrzenie Marcinkiewicza, interpolacyjne twierdzenie Marcinkiewicza, prawo wielkich liczb Marcinkiewicza-Zygmunda, nierówności Marcinkiewicza-Zygmunda, rozkład Marcinkiewicza, własność Marcinkiewicza, hipotezę Marcinkiewicza-Salema. Józef Marcinkiewicz był człowiekiem renesansu. Jego hobby stanowiła literatura polska i szeroko pojmowana sztuka, propagowanie kultury fizycznej (uprawiał pływanie oraz narciarstwo i to w zakresie dalece nieamatorskim). Był też żarliwym patriotą. Latem 1939 roku przerwał pobyt na zagranicznym stypendium, aby wstąpić do Wojska Polskiego. Przedwczesna śmierć Józefa Marcinkiewicza oznaczała wielką stratę dla nauki polskiej, a przede wszystkim dla poznańskiego ośrodka akademickiego, gdyż miał on objąć, od października 1939 roku, stanowisko profesora na Uniwersytecie Poznańskim, gdzie działał już profesor Władysław Orlicz. Obaj panowie spotkali się wcześniej we Lwowie (Marcinkiewicz przebywał tam na paromiesięcznym stażu) i korespondowali ze sobą, a więc była szansa na owocną współpracę tych wybitnych postaci, jako że interesowali się bardzo podobną problematyką. Konferencja zgromadziła około 140 uczestników, w tym z tak odległych, egzotycznych państw jak Brazylia, Indie, Japonia czy Iran. Szczególne zasługi w rozpropagowaniu konferencji i zachęcaniu do udziału w niej matematyków o ugruntowanej pozycji naukowej położył pan prof. Mieczysław Mastyło, niezwykle aktywnie i efektywnie wspierający prace Komitetu Programowego działającego pod kierownictwem profesorów Zbigniewa Ciesielskiego i Stanisława Kwapienia. Efektem starań Komitetu było przyjęcie zaproszenia do wygłoszenia wykładów plenarnych przez czternastu wybitnych specjalistów: Nicholasa Binghama, Krzysztofa Bogdana, Michaela Cwikela, Tadeusza Iwańca, Jean-Pierre Kahane'a, Nigela Kaltona, Michaela Lacey'ego, Rafała Latałę, Michela Ledoux, Tomasza Łuczaka, Lecha Maligrandę, Andreasa Seegera, Pétera Vértesi'ego, Marca Yora (ten ostatni poszczycić się może liczbą cytowań znacznie przekraczającą, wg Mathematical Review, 3300). Wszystkie te wykłady cieszyły się bardzo dużym zainteresowaniem, a ze szczególnym uznaniem przyjęte zostały m.in. wykład profesora Maligrandy (otwierający konferencję i przedstawiający zarówno szczegółowy życiorys Marcinkiewicza - w tym wiele nieznanych dotąd faktów, jak również obszerną analizę jego dokonań naukowych), a także perfekcyjnie przygotowane, niezwykle zajmujące wystąpienie profesora Łuczaka, kończące konferencję. Uczestnicy konferencji wykazali znaczną aktywność wygłaszając bez mała osiemdziesiąt dwudziestopięciominutowych wykładów odbywanych w trzech równoległych sekcjach. Dotyczyły one głównie następującej tematyki: interpolacja przestrzeni i operatorów, operatory singularne, szeregi Fouriera i aproksymacja wielomianami, układy ortogonalne, probabilistyka, historia matematyki. Prace, stanowiące rozszerzoną formę wykładów, zostaną opublikowane w specjalnym tomie serii Banach Center Publications. Zainteresowanie konferencją okazały władze Miasta Poznania włączając ją do programu "Akademicki Poznań" i finansując udział niedawno zmarłego profesora Nigela Kaltona oraz JM Rektor Bronisław Marciniak, zapraszając wszystkich uczestników konferencji, wraz z osobami towarzyszącymi, na wystawny bankiet wydany w westybulu Auli Uniwersyteckiej po wycieczce do Wielkopolskiego Parku Etnograficznego w Dziekanowicach (jego zwiedzanie wywołało szczególne zainteresowanie gości spoza krajów europejskich). Znaczna liczba osób odwiedziła również pomnik trzech kryptologów przy Centrum Kultury "Zamek" (o ich dokonaniach mogli dowiedzieć się przeglądając okolicznościową płytę CD wydaną przez Wydział i dołączoną do materiałów konferencyjnych przekazanych każdemu uczestnikowi konferencji). Sprawny przebieg obrad i realizacja zaplanowanego programu nie byłyby możliwe bez ogromnego zaangażowania i wysiłku, skromnego kadrowo, Komitetu Organizacyjnego, któremu przewodniczył dziekan Wydziału, prof. Marek Nawrocki. Na podkreślenie i szczególne uznanie zasługuje tytaniczna wręcz praca sekretarza konferencji, pana dr Pawła Mleczki, oraz profesjonalizm i perfekcja działania dwóch uroczych, fantastycznych dziewcząt w osobach mgr Magdaleny Gałązkiewicz i mgr Izabeli Filipiak. Gorące słowa podziękowania należą się ponadto licznej grupie doktorantek, doktorantów, studentek i studentów. Owi młodzi ludzie z wielkim oddaniem i odpowiedzialnością czuwali nad sprawami technicznej obsługi wykładów oraz udzielali informacji i pomocy uczestniczącym w konferencji.

The 3rd Group Action Forum Conference. Group Actions in Topology and Geometric Group Theory

W 2002 roku podczas konferencji w Poznaniu zorganizowanej przez UAM i Okayama University w Japonii zrodził się pomysł utworzenia stowarzyszenia matematyków zainteresowanych pojęciem symetrii i działaniami grup występującymi w takich działach matematyki jak algebra, geometria, topologia, analiza i teoria liczb, a także w fizyce matematycznej. Pomysł ten doprowadził do utworzenia stowarzyszenia "Group Action Forum", które obecnie zrzesza około 300 matematyków z wielu krajów z całego świata. Celem stowarzyszenia jest organizowanie konferencji i promowanie zagadnień matematyki związanych z pojęciem symetrii i działaniami grup. Promocja odbywa się poprzez stronę internetową http://gaf.astagor.net/ oraz poprzez "GAF Newsletters" wysyłanych drogą mailową do członków Group Action Forum. Do tej pory odbyły się cztery konferencje z serii "Group Action Forum Conference": w Maladze (Hiszpania), Amherst (USA), Poznaniu (Polska) i Mediolanie (Włochy). Każda z nich koncentrowała się wokół działań grup pojawiających się w różnych działach matematyki. W dniach 14 - 18 czerwca 2010 roku Polskie Towarzystwo Matematyczne zorganizowało na Wydziale Matematyki i Informatyki UAM w Poznaniu konferencję " The 3rd Group Action Forum Conference: Group Actions in Topology and Geometric Group Theory". Konferencja była finansowana przez UAM w Poznaniu, Instytut Matematyczny PAN, Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet Wrocławski, Uniwersytet Gdański oraz Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Organizatorami programu naukowego byli Ian Hambleton (McMaster University, Hamilton, Ontario, Canada), Krzysztof Pawałowski (Adam Mickiewicz University, Poznań, Poland), Erik K. Pedersen (University of Copenhagen, Copenhagen, Denmark), Andrzej Szczepański (University of Gdańsk, Gdańsk, Poland). W konferencji wzięło udział około 60 matematyków. Na zaproszenie tego komitetu naukowego następujące osoby wygłosiły odczyty:

  • Weimin Chen (University of Massachusetts),
  • James F. Davis (Indiana University),
  • Michael W. Davis (Ohio State University),
  • Jan Dymara (University of Wrocław),
  • Fuquan Fang (Capital Normal University),
  • Ronald Fintushel (Michigan State University),
  • Stefan Friedl (University of Warwick),
  • Tadeusz Januszkiewicz (Mathematical Institute, PAN, Warszawa),
  • Jarosław Kędra (University of Aberdeen, University of Szczecin),
  • Sławomir Kwasik (Tulane University),
  • Ian Leary (Ohio State University),
  • Bernhard Leeb (Ludwig-Maximilians-Universität München),
  • Wolfgang Lück (Westfalische Wilhelms-Universität Münster),
  • Martin Olbermann (Max-Planck Institute for Mathematics, Bonn),
  • Bob Oliver (Université Paris 13),
  • Piotr Przytycki (Mathematical Institute, PAN, Warszawa),
  • Holger Reich (Heinrich-Heine-Universität Düsseldorf),
  • Daniel Ruberman (Brandeis University),
  • Jacek Świątkowski (University of Wrocław),
  • Ulrike Tillmann (University of Oxford),
  • Antonio Viruel (University of Málaga).

Wśród tych wykładowców aż siedmiu miało odczyty plenarne na Międzynarodowych Kongresach Matematyków (ICM). W opinii wielu uczestników konferencja miała bardzo wysoki poziom naukowy i wpłynęła inspirująco na jej uczestników, w tym wielu młodych matematyków, także z Polski.

Central European Conference on Cryptology

W dniach 10-12 czerwca 2010 roku odbyła się w Będlewie dziesiąta, jubileuszowa, międzynarodowa konferencja Central European Conference on Cryptology (CECC 2010) zorganizowana przez Międzynarodowe Centrum Matematyczne im. Stefana Banacha w Warszawie, Wydział Matematyki i Informatyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu i Instytut Matematyki Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. W konferencji uczestniczyło 60 uczestników z 10 krajów, w tym 31 uczestników z Polski i 29 z zagranicy. Poprzednie konferencje z tego cyklu odbywały się corocznie, w następujących miastach: Liptovský Ján (Słowacja), Debrecen (Węgry), Bratislava (Słowacja), Będlewo (Polska), Brno (Czechy), Nyíregyháza (Węgry), Smolenice (Słowacja), Graz (Austria), Trebic (Czechy). Kolejna konferencja - CECC 2011 - odbędzie się za rok w Debrecen (Wegry). Na tegorocznej konferencji wykłady plenarne wygłosili:

  • prof. Simon Blackburn z Royal Holloway, University of London: Group Theory and Cryptography
  • prof. Jerzy Kaczorowski z naszego Wydziału L-functions and Cryptography.

Dodatkowo, w ramach konferencji, dr Marek Grajek wygłosił 11 czerwca na naszym Wydziale ogólnodostępny wykład Roots of Victory. Wśród ogólnej liczby 26 prezentacji nie zabrakło też miejsca dla zaproszonych, młodych naukowców:

  • Martin Hlaváč : Attacking RSA-CRT with Montgomery, from Schindler to Fourier,
  • Krystian Matusiewicz: Groestl - a SHA-3 candidate,
  • László Mérai: Pseudorandom binary sequences from elliptic curves,
  • Pavol Zajac: Algebraic Cryptanalysis in Practice.

Uzupełnieniem programu naukowego była sesja posterowa. Uczestnicy konferencji mieli też okazję porozmawiać przy ognisku i obejrzeć Poznań podczas wycieczki po Starym Rynku, która odbyła się tuż po wspomnianym wyżej wykładzie dra Grajka. W skład komitetu programowego konferencji wchodzili:

  • Otokar Grošek (Slovak University of Technology, Slovakia),
  • Jerzy Jaworski (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza, Polska),
  • Mieczysław Kula (Uniwersytet Śląski, Polska),
  • Mirosław Kutyłowski (Politechnika Wrocławska, Polska),
  • Spyros S. Magliveras (Florida Atlantic University, USA),
  • Karol Nemoga (Slovak Academy of Sciences, Slovakia),
  • Damian Niwiński (Uniwersytet Warszawski, Polska),
  • Attila Pethoe (University of Debrecen, Hungary),
  • Vincent Rijmen (Graz University of Technology, Austria),
  • Štefan Porubský (Academy of Sciences of the Czech Republic, Czech Republic),
  • Stanisław Spież(Polska Akademia Nauk, Polska),
  • Tran van Trung (University of Duisburg-Essen, Germany),
  • Jerzy Urbanowicz (Polska Akademia Nauk, Polska).

Organizatorami konferencji byli:

  • Marcin Gogolewski (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza, Polska),
  • Maciej Grześowiak (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza, Polska),
  • Renata Kawa (Uniwersytet Śląski, Polska),
  • Łukasz Nitschke (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza, Polska),
  • Michał Ren (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza, Polska),
  • Tomasz Tyksiński (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza, Polska),
  • Artur Zieliński (Uniwersytet Śląski, Polska).

Kalendarz wydarzeń

Pn Wt Śr Cz Pt So N
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30